Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, ale wciąż groźna pomimo postępu medycyny. Chorujemy na nią kilkakrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią oznacza podejmowanie coraz to nowych wyzwań. A winowajcą jest wirus powodujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach 30-tych poprzedniego wieku.
Wyszczególniono typy wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie pośród dzieci.
Gatunki A i B wywołują jednak zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zazwyczaj co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się każdego roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pokazują się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyszczególniono typy wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie pośród dzieci.
Gatunki A i B wywołują jednak zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zazwyczaj co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się każdego roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pokazują się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://43.141.98.219
